عصر4شنبه. آخر هفته. آخ جون. عجب خسته ای شدم این هفته! فردا کلاسم. باید سؤال طرح کنم. هفته پیش استاد رسما نفسم رو گرفت. دقیقه آخر زده بود به سرم همراه مادرم برم دیدن خاله. خوب شد نرفتم. استاد اومد، حالش هم بد بود و نه صدا داشت نه اعصاب، موقع درس پرسیدن که شد بهم گفت آماده هستی دیگه! بدون صدا گفتم بله. گفت بیا. براش توضیح دادم که کتابم زیادی بزرگه و واسه روخونی باید بغلش کنم و ایستاده سخته اجازه بدید همینجا نشسته جواب بدم. بعدش هم کتابه رو بردم بالا و بنده خدا استاد هوارش در اومد که اوه چه قدر بزرگه! خندم گرفت که خوردمش. استاد گفت نمی خواد بلند شی بیایی همینجا که نشستی جواب بده. بدک نبودم به نظرم. خیال می کردم شبیه دفعه پیش بهم مروت کنه ولی خخخ این ترم ظاهرا مطمئن تر شده که اگر سفت بگیره نمی شکنم. ولی جدی خوب شد اون هفته غیبت نکردم نمره کلاسی گرفتم از استاد و واسه فردا هم باید آماده باشم شاید باز بپرسه ازم.
باید بجنبم واسه خریدن اسکنر. رفتم داخل دیجیکالا دیدم از129تومن تا30میلیون تومنیش موجوده. باورت میشه30میلیون تومن1اسکنر! اون قدر از قیمت ها ترسیدم که در رفتم و تا امروز دیگه نگشتم خخخ. به جان خودم ترسناک بودن یعنی چی آخه! جدی من اسکنر می خوام. چه مارکی از نظر وضوح اسکن و دقت بهتره و البته قیمتش هم به جیب طبقه من می خوره؟ طبقه؟ میگم من الآن طبقه چندمم؟ اگر بی افتم از این بالا چیزیم میشه؟ خوب مثبتش کنیم اگر بخوام پروااااز کنم تا طبقه بالا خیلی باید بپرم؟ اصلا زور بال هام می رسه؟ جواب ها به ترتیب، بله، بله، نه. اگر بی افتم چیزیم میشه. اگر بخوام برسم اون بالا باید با بال های معجزه بپرم. و زور بال هام تا اونجاها نمی رسه. ولی، … مدت ها مدت ها پیش که اندازه دنیاها دور به نظرم میاد، کسی بهم می گفت هر کسی باید اندازه پر و بال خودش بپره. من موافق نبودم. دلم می خواست خیلی بالاتر بپرم. خیلی خیلی بیشتر از پر و بال های خودم. نتیجهش اصلا مثبت نبود. اصلا مثبت نبود. اصلا! بیخیال. شکلک جفنگ. بسه این جفنگ پردازی ها. من اسکنر می خوام. چیزی که زورم برسه و در نوع خودش20باشه. آهاااآاااآاااآاااآااایی کدوم مارک بهتره!
ایول رفتم داستان های سطح دوم و داره خوش می گذره. دیشب شروعش کردم بد نبودم. از اونجایی که ایسپیک باید بخونه و من باید بفهمم و نتیجه رو تایپش کنم سریع نیستم ولی بد نیستم. ای خدا میشه سریع تر بشم؟
خخخ اگر1دار الترجمه خوب پیدا کنم و کارم داخلش موفق شروع بشه و پیش بره با اولین درآمدش1جعبه تارت میوه ای به خودم شیرینی میدم. چیه انتظار داری بگم به تمام اینجا شیرینی میدم؟ آخه جناب اینجا اینترنته اون کام کجت رو چه مدلی شیرین کنم آخه! نشستی1چیزی میگی! ای بابا! خوب1راهی! من می خورم اینجا توصیفش می کنم خوبه این مدلی؟ من که میگم خوبه. دیوونه هم خودتی.
هنوز کتاب های ترم آینده نرسیده دستم. میگن چاپ کتاب های رودکی شروع شده. من همچنان منتظرم. ولی اسکنر، … کتاب، … داستان، … کتاب های جدید، … هرچی دلم بخواد، … خرید کتاب هرچند به زبان انگلیسی اما بدون وحشت از اینکه کسی نیست برام بخوندشون، … اسکنر، … من اسکنر می خوام!
تعطیلات تابستون داره میاد. چه قدر منتظرش بودم واسه کلاس های بدل سازی. شاید نتونم برم. اگر کار ترجمه پیدا کنم شاید لازم باشه بیخیال کلاس های هنری بشم. باید به زبانم مسلط بشم. باید. باید! سال پیش گفتم باید و امسال به مهره بافتن و گل ساختن مسلط شدم. امسال هم میگم باید و باید زبانم اگر20نمیشه به18برسه. باید. باید! طبق دستور همیشه، من پریسام. از1مشت کاغذ بریل اشتباهی که با تأخیر می رسه دستم و1مشت کاغذ بینایی که مطالب لازمم رو قورت داده نمی بازم. پارسال هم عین همین ها رو گفتم امسال هم میگم. بدون کلاس بدل سازی یا با کلاس بدل سازی، من از پس هر کلاسی که شروع و ادامهش رو بخوام بر میام. من پریسام. پریسای دیوونه ای که با معیار عاقل ها جور نیست، در حس و حوصله عاقل ها نیست، حسش، حالش، هواش، با هوای عاقل ها یکی نیست، دیوونه ای که حتی بین دیوونه ها هم کمتر هم حس و هوا داره اما اگر بخواد که چیزی واسش بشه میشه. چون باید بشه. باید باشه. باید همون مدلی بشه که من می خوام. باید این سیر به همون مداری بچرخه که من می خوام. باید دستم به نتیجه مثبت برسه چون من می خوام. می خوام. می خوام!
به نظرم دیگه بسه. زیادی تأخیر داشتم. باید هرچه سریع تر این ول چرخیدن ها رو بس کنم و دنبال1مارک درست درمون اسکنر بگردم. هر آن ممکنه لازمم بشه. ولی1چیزی. من قهوه دلم می خواد. از اون قهوه خوشبوها. از اون قهوه آشناها. از اون قهوه هایی که عطرشون حالا برام از جنس1نشونه آشنای خیلی آشنا از قصه شهر پری هاست. آخ که میمیرم واسه1دونه داغش! هر مدلی درست می کنم اون مدلی نمیشه. خدای من قهوه می خوام!
دیگه بسه. دیرم شد. من رفتم. بر می گردم.
یکی از ارزشمندترین اصل های زندگی:
شاد باشید!