برچسب: پراکنده های من

سلام به همگی. سلام به آسمونی که داره می باره! سلام به بهاری که سرده.
چیه بابا روضه نمی خونم جدی اینجا سرده!
هوا1دفعه وحشتناک اینجا سرد شد. سرمایی از جنس زمستون های برفی. بارون میاد. نم نم. ریز ریز. سرد! انگار همراه برفآب.
اگر برف بیاد من تعجب نمی کنم. بقیه رو نمی دونم ولی من تعجب نمی کنم. کاش آسمون بباره! کاش بارون بباره! کاش برف بباره! کاش بباره!
دلم بارون می خواد. از اون بارون هایی که بوی خاک رو از لا به لای آسفالت های نصفه نیمه و دود و هیچ بکشه بیرون و بپاشه هوا، همه جا، همه جا!
دلم برف می خواد. از اون برف های شدید که می بارید و می نشست و سفید بود. سفید1دست. سفید پاک و1دست. می بارید و روی سر همه رنگ ها رو می پوشوند. همه جا سفید می شد. چه سفید قشنگی! سرما هم انگار از خاطر ها عقب می کشید با دست های اون سفیدیِ1دست که زورش به تمام رنگ های رنگی می رسید. دیگه کسی خاطرش نبود سرما رو. بارون ها، برف ها، خنده ها، همه تموم شدن. همه رفتن! رفتن و سفیدی ها رو با خودشون بردن!
دلم1جهان سفید می خواد. سفید1دست. مثل برف. برف پاک. برف سفید. دلم1جاده می خواد. 1جاده صاف و صاف و صاف تا…اون طرف شب.
دلم1آسمون می خواد. 1آسمون بدون ابر های رنگی. 1آسمون پر از ستاره. پر از خورشید. پر از پرواز. پرواز. پرواز! تا خودِ خدا.
دلم1خدا می خواد که1ساعت فقط و فقط خدای من باشه. بشینم کنارش. تکیه بدم به دستش. سر بذارم روی شونه هاش. چشم هام رو ببندم. بخوابم توی بغلش. کوچولو بشم توی بغلش. گم بشم توی بغلش. محو بشم توی بغلش!.
دلم می خواد من باشم و جاده. من باشم و بارون. من باشم و برف. آسمون. پرواز. من باشم و سفید1دست.
من باشم و خدا!.
دلم بچگی هام رو می خواد. خنده هام رو. بازی هام رو. هم بازی هام رو. دلم شادی های کوچیک بچگی هام رو می خواد. شادی هایی که با تمام کوچیکیشون1دنیا بزرگ بودن واسه دل بی در و پیکرِ من. دلم دنیای سفید بچگی هام رو می خواد. دنیایی که داخلش پر بود از شادی های عروسکی.
دلم عروسک هام رو می خواد. عروسک های مهربونم که با چه معصومیت جفنگ ولی عزیزی باور داشتم که حرف می زنن. می خندن. می فهمن. یواشکی. زمان هایی که باهاشون توی دنیای خیال های واقعی تنها می شدم.
دلم معصومیت های جفنگ عزیزم رو می خواد. همون هایی که به رنگ سفید برف و بچگی هام بودن. دلم باور هام رو می خواد. باور های سفید. باور های صاف. باور های شفاف! باور فهمیدن عروسک ها. باور وجود1در مخفی توی کمد عروسک های من به دنیای آرزو ها. باور آگاهی عروسک ها از جای این در که یواشکی ازش رفت و آمد می کردن و با پری های اون طرف در توی دنیای رویا ها ملاقات داشتن.
دلم دنیای اون طرف در رو می خواد. دلم می خواد اون قدر کوچیک و اون قدر شفاف بشم که از اون در بگذرم. رد بشم و قاطی عروسک هام پرواز کنم وسط1دنیای پر از پری و گل و بارون های بهشتی و پرستو و خورشید.
دلم1خورشید می خواد. بدون ابر. بدون غروب. دلم1شب می خواد. 1شب از جنس رویا. دلم ستاره می خواد. 1جهان ستاره. دلم2تا بال می خواد که باهاشون بپرم تا دل آسمون و بشم1ستاره وسط اونهمه ستاره های بی نشون. دست هام رو دراز کنم تا ستاره های خوشه پروین. تماشاش کنم. سیر تماشاش کنم. اندازه1ابدیت از نزدیک و نزدیک و نزدیک تماشاش کنم. لمسش کنم. نازش کنم. بغلش کنم. حسش کنم. هواش رو. خنده هاش رو. تابیدن هاش رو. هواش رو! بشم یکی از ستاره هاش. بی نشون بشم. بی نام بشم. جزوش بشم. ببارم. بتابم. بتابم!
دلم انتها رو می خواد. 1انتهای شاد و شیرین واسه تمام گریه های سرمازده تمام خاک. دلم1صبح می خواد. صبحی از جنس بهار. بهاری که زمستونی نیست.
دلم رویا می خواد. رویایی حتی بی تعبیر، اما ابدی. رویای ستاره بارون. دلم می خواد توی رویای من، ستاره های خوشه پروین از وسط ستاره بارون، مثل1دسته بهشت بیاد پایین. پایین. پایین. تا خاک. تا زمین. تا من. بشه از جنس من. از جنس خاک. از جنس سرد و سنگین زنده ها. شبیه من. ببیندم. ببینمش. بشنومش. بفهممش. بفهمدم!. دلتنگی هام رو. هوام رو. باریدن هام رو. دلتنگی هام رو. شب هام رو. دلتنگی هام رو!.
دلم آواز می خواد. آوازی از جنس ستاره های بی نشون. آوازی از جنس نور. از جنس آسمون. پرواز. آوازی از جنس آواز. از جنس رویا. رویای ستاره های خوشه پروین.
دلم پایان دلتنگی هام رو می خواد. دلم پایان سرمای سخت بیداری هام رو می خواد.
دلم1سفر می خواد. سفری به دنیای شفاف ستاره ها. ستاره های خوشه پروین. دلم سفر می خواد. سفری از جنس خنده و پرواز و پرواز!.
دلم بیداری از این کابوس بیداری رو می خواد. دلم خواب می خواد. خوابی تا همیشه. خوابی از جنس پایان بیداری های تاریک. خوابی تا ستاره ها. تا ستاره های خوشه پروین. دلم………
امشب، آخ که چه سرده اینجا! چه دلتنگم امشب!.